فیلم اتحادیه اقیانوس آرام برنده فستیوال کن 1939

ترجمه: https://www.nytimes.com/1939/05/11/archives/the-screen-in-review-cecil-be-de-mille-continues-his-historical.html

اتحادیه اقیانوس آرام

بازیگران:

باربارا استنویک به عنوان مولی موناهون ، جوئل مک کری به عنوان جف باتلر ، آکیل تامیروف به عنوان فیستا ، روبرت پرستون به عنوان دیک الن

ارگردان:

سسیل ب. دو میل

نوشته:

واتر دلون، س. گارنر سولیوان

وسترن،درام

محدود نشده

135 دقیقه

نوشته: فرانک س. نوگنت

تولید فیلم " اتحادیه اقیانوس آرام" ساخته سسیل ب. دومیل، بصورت خردترن حالت پشت برنامه زمانبندی به سالن پارامونت آمده است. فیلم " شهر اهمال" آن را در پایانه چهار راه تایم مغلوب کرد، همچنین فیلم " دلیجان" ، فیلم " اجازه دهید حلقه آزادی" ، فیلم "بچه های اوکلاهاما" چنین کردند، ( ما فیلم " جس جیمز" را یاد آوری نخواهیم کرد که در همان رایحه با راه آهن می باشد) بناچار این محدوده های دیگر از فیلم با نمایش گاوچرانان آمریکائی آهنگی از فضاهای باز بزرگ را زیادی آشنا ساخته اند. همیشه و همه، یک مقدار زیادی برای همه اش وجود دارد، اثر کوچک آقای دو میل یک فیلم مقتدر خوب ، رنگارنگ، تماشائی، و از تباری متمایز می باشد. فیلم " لکوموتیو" آن را بلند پایه کرد، یقنا آن در روزنامه های صبح امروز بد تلقی نخواهد شد.برای اینکه آقای دومیل هیچ چیزی را مضایقه نمی کند، اسبها یا بازیگران، وقتی که او دستش را به سمت تاریخ غرب می چرخاند. او ممکن است یکی از کارگردانان زیرکترمان نباشد، تماسش شناخته شده است که یک دسته بازیگران محلی را به آخرین دستیار کارگردان می چلاند،اما او اندک چیزهائی را در طی سالها درباره بازی کردن و دوربین فراگرفته است.حتی وقتی که هیچ چیزی اتفاق نمی افتد او مدیریت می کند تا صفحه نمایشش را زنده نگه دارد.او یک محاوره عاشقانه را ، روی یک اربه دستی راه آهن ، در صحنه ظاهر می کند، که بوسیله خر خر گاوکیش احاطه می شود.یک بدرود محبت آمیز در یک آشپزخانه کشتی که بوسیله سرخپوستان فریاد کش آمریکائی احاطه شده است، صحنه های مرگ احساساتیش در یک دوزخ قمار و پائین باقی مانده های در حال اشتعال یک لکوموتیو شکسته، نشان داده می شود.وقتی او یک شانسی برا نشان دادن عملکرد واقعی دارد البته، آسمان سرحد می باشد، سرخپوستان حمله می کنند، به مجروحین شلیک می کنند، کتک کاری می کنند، با مشت زدن دعوا می کنند، دزدیدنهای قطار، آتشها ، تعقیب و شکستن پایه ها، صورت می گیرد.بگوئیم آن را برا این فیلم: آن یک دایره المعارف از ماجراجوئیهای مرزی می باشد.که در آن بت هر مخاطره پیش بینی شده ای بصورت مخاطره آمیزی برخورد می شود. هر طرح چرخشی قابل پیش بینی با مهربانی فهمیده شد، در حقیقت ما تامل می کنیم تا از این داستان اصلا سخن بگوئیم.اینقدر مطمئن می باشند به ما که شما قبلا همه چیز را که آنجا برای دانستن وجود دارد درباره ساختن اولین راه آهن عبور کننده از سرتاسر یک قاره ، را می دانید.آیا لازم هست که ما اشاره کنیم، برای مثال، به برین دانوی بوسیله یک بانکداری بنام باروس پول پرداخت شده است تا کارگران صادق را بوسیله قماربازی، مشروبات الکلی و زنان زینت کرده فریب داده و تطمیع کند؟ آیا آن جوئل مک کری است که شخص گره گشای پایدار می باشد که برای محروم سازی آقای دوناوی تعیین شد، بطوریکه این سرباز به آنجا می رسد قبل از اینکه ردپای فرماندهان آنجا باشد؟ یا آیا آن رفیق جنگ داخلیش، روبرت پرستون، در اردوگاه دشمنان می باشد؟یا آن حضور عاشقانه باربارا استنویک بوسیله تملک او برای بازی کردن دختر پسر مانند مهندس ، ایرلندی شرح داده می شود ؟ نه ، نمی بایست نیازی باشد، چیزی بیشتر از اینکه شما تحمل خواهید نمود یاد آوری اینکه میل شدید آقای دمیل برای شخصیتهای کمدی سرگرم کننده بکار برده شده است با انتخابش اکیم تامیروف به عنوان مدیر قاطر و لین اورمن به عنوان یک دست جونده .اینها عناصر اصلی هر، و همه، داستان حماسی لوکوموتیوی می باشند. و وقتی که آقای دومیل پافشاری می کند که او تاریخ را در طرف خودش دارد، نمایش دادن آن بوسیله مستند سازی کاملی از هر میخ بلند، بیل، جامه، شماره موتور و کلاه پر آذین جنگ در این فیلم انجام می شود، ما می دانیم که او درباره تاریخ سینما دارد فکر می کند. برای اینکه او یکی از مورد پسندترین سنتگرایانمان می باشد و و ما او ا طور دیگر ی نخواهیم خواست.فیلمش سخاوتمندانه و بصورت قابل توجه ای روی سکوس نمایش رفت، بطوریکه زمان اجرای بیش از دوساعت و نیمش به نظر بیش از حد طولانی نمی باشد، و اجراها تقریبا بصورت یکنواختی خوب می باشند، اگر هر یک از بازیگران برای یاد آوری ویژه ای باید انتخاب شوند ،آنها خانم استنویک برای شخصیت سازی زنده و شگفت آوری از آدم لجوج و کینه توز ایرلندی و آقای پیترسون (یک تازه وارد) برای به نمایش گذاشتن دیک الن بی پروا می باشند.پس آنجا آن یک نمایش بزرگ و کهنه ساخته دو میل، می باشد، و بسادگی بهترین فیلمی که طی سالها ساخته است.

پایان